reverse culture shock
Door: co
10 Februari 2009 | Nederland, Voorburg
De winter geeft bijna de geest … Het is begin februari 2009 en ik denk nog net zo over mijn terugkeer als pakweg vier maanden geleden. Bijna ben ik net zo lang terug als ik op reis was in 2008 en het is heus tijd om opnieuw te vertrekken. Mijn schreeuw voor een 'extended trip' door Azie zwelt aan. Mijn plannen krijgen meer en meer vorm en schreeuwen om aandacht. Ook het aanvankelijk onvolwassen concept van een woon-/werkgemeenschap tegen een berg op de Filippijnen, kraakt in mijn hoofd, het raakt de grenzen van planvorming. Het plan wil de timmerlieden horen, de cementmolen zien en door het glas kijken. Uren kan ik mijmeren over mijn naaste toekomst, maar veel tijd daarvoor heb ik ook weer niet, want mijn werk vraagt ook veel aandacht. Mijn 'bureau' draait op volle toeren. Wat mij met name op de grond houdt zijn praktische bezwaren, al staan ook wetten in de weg. Mijn huis staat te koop en zo af en toe komt de makelaar met een gegadigde. Die kraakt mijn huis dan af, of vindt de helft maar de moeite waard. Dus dat wordt vooralsnog niks. Tijd hebben, daar gaat het om als ik mijn situatie goed beschouw! Wetten die mij hier houden zijn er ook. Een daarvan is de immigratiewet, al weet ik niet of dat een adequate benaming is ... zal ik mij als trots Nederlands ingezetene uitschrijven bij de burgerlijke stand of hier fijn mijn premies, voor zover nodig, blijven betalen? Wil ik straks een pensioentje van de nazaten van vadertje Staat, of verbrand ik alle schepen die nu nog in de haven liggen en kies ik het ruime sop met achterlating van al die prachtige verworvenheden die Nederland kent. Het zijn luxe vraagstukken, hoor ik jullie zeggen. Ik ben de eerste om dat te beamen. Het is even moeilijk om mijn belangrijke en nieuwste motto overeind te houden:
like what you do - do what you like
later
like what you do - do what you like
later
-
10 Februari 2009 - 06:57
Ab Van Der Burg:
Beste Co, hou terdege wel je gezondheid in de gaten. Niet alleen geestelijk, ook lichamelijk. Ergens in den vreemde te moeten lijden omdat in het lichaam het bloed tegendraads stroomt, lijkt me meer een nachtmerrie dan een luxe probleem. Als je de schepen achter je verbrandt, hou dan wel goed contact met de brandweermannen, want geestelijk en lichamelijk letsel is niet overal even makkelijk te dragen. Onrust is een slechte raadgever. Wens je het beste toe. Groet, Ab. -
10 Februari 2009 - 07:59
Len Steenhoek:
Hoi Co,
de 20ste heb ik in onze agenda inmiddels staan. Kom je dan meeeten? Bomen we door over bovenstaand.
Liefs Len -
17 Mei 2011 - 13:16
Hanna:
niet timbuktu dus, maarMalakka.Ookleuk.
-
17 Mei 2011 - 14:13
Co :
hanna ...
verklaar je nader ajb?
wie wat waar?
ciao co
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
